Kunst en conservering, een gesprek met Paul Nicklen

Toen we voor het eerst hoorden over de Soho kunstgalerie van de beroemde fotograaf Paul Nicklen, wisten we dat het iets was om in de gaten te houden. Elk van zijn verbluffend mooie tentoonstellingen gaat over dringende kwesties van milieubescherming - van bedreigde habitats tot fragiele kustlijnen en bedreigd zeeleven. We spraken met Paul over zijn meest recente tentoonstelling, Vanishing Worlds, een samenwerking met Chris Burkard die zich richt op zeldzame Arctische ecosystemen en verdwijnende uiterwaarden in IJsland.

1. Vertel ons iets over de inspiratie achter Vanishing Worlds. Hoe is het tot stand gekomen?

Vanaf het begin was de galerie bedoeld als een gemeenschappelijke ruimte voor fotografen die geloven in natuurbehoud. Chris en ik bewonderen elkaars werk al heel lang, en toen de kans zich voordeed om mijn galerie te delen met gelijkgestemde fotografen, stond Chris' naam al snel top lijstje. Het feit dat hij een publiek kan aanspreken dat hem vooral kent van zijn surf- en reisfotografie, is een grote bonus. We willen dat de galerie een middel is om de wereld beter voor te lichten over de problemen waarmee onze wereld wordt geconfronteerd. De foto's van Chris in deze tentoonstelling doen dat uitstekend.  

2. Is er een bepaalde reden waarom deze tentoonstelling zich richt op het noordpoolgebied en IJsland?

Er was geen bewuste keuze voor een bepaalde locatie, althans niet voor mij. Ik weet dat Chris een voorliefde heeft voor IJsland, dus hij wilde waarschijnlijk gewoon een plek laten zien waar hij van houdt en die hij beschermd wil zien. Uiteindelijk is dat wat we all . Sommigen willen hun eigen achtertuin ongerept houden. Voor mensen zoals Chris en ik, die voortdurend de wereld rondreizen, is die achtertuin iets groter. En dat is een goede zaak. We moeten ernaar streven om overal te beschermen. Niet alleen de plekken die ons persoonlijk raken.  

3. Je andere tentoonstellingen gingen ook over kwetsbare ecosystemen en het effect van klimaatverandering op onze wereld. Wat heeft je geïnspireerd om vanuit dit oogpunt een kunstgalerie te openen?

Ik heb op verschillende momenten in mijn carrière verschillende doelgroepen vermaakt met mijn werk. Van regionale tijdschriften in mijn begindagen tot National Geographic, mijn Instagram-account en SeaLegacy; deze verkooppunten hebben me een stem gegeven om in contact te komen met verschillende mensen uit verschillende lagen van de bevolking. Natuurlijk hebben ze meestal de liefde voor de aarde en haar schoonheid gemeen, maar het publiek verschuift en verandert net als mijn carrière. Toen ik de kans kreeg om een kunstgalerie te openen met de focus op natuurbehoud in het hart van een van de grootste steden ter wereld, wist ik dat dit een kans was om een heel nieuw publiek aan te spreken. New York is een grote, stedelijke smeltkroes van geëngageerde mensen die veel invloed hebben in de wereld. En laten we eerlijk zijn, er is genoeg kunst die gemaakt is voor de kunstenaar. Ik wil dat mijn werk staat voor iets dat groter is dan ikzelf. De galerie helpt me daarbij.

Majestueuze oppervlakken door Paul Nicklen

4. Welke rol zie je voor kunst en fotografie weggelegd in het vergroten van het bewustzijn over klimaatverandering en de toestand van onze natuurlijke hulpbronnen?

Kunst kan zijn wat je wilt dat het is, voor de maker en voor de kijker. Ik ben niet gek. Ik weet dat sommige mensen gewoon een mooie afbeelding van een ijsbeer aan hun muur willen hebben. Maar door het commentaar dat ik heb gezien op mijn Instagram account of door het werk dat ik doe met SeaLegacy, weet ik dat mijn foto's een verschil maken. Soms is het een klein verschil, zoals het inspireren van een kind om zich in de klas uit te spreken over klimaatverandering. Soms betekent het dat er een heel beschermd zeegebied wordt gecreëerd. Kunst - en vooral fotografie - roept emotie op en emotie inspireert tot individuele actie. En dat is het enige dat ooit de wereld heeft veranderd - de acties van een individu.   

5. Welke actie kunnen mensen volgens jou vandaag ondernemen om een impact te hebben?

Wat we als individuen kunnen doen is minder consumeren en meer vrijwilligerswerk doen. Koop tweedehands goederen wanneer dat van toepassing is. Ga fietsen. Raap afval op van het strand of in het park en let op waar dat afval uit bestaat. Stop met het gebruik van plastic rietjes en plastic tasjes. Vertel je favoriete restaurants ook geen rietjes te gebruiken. Ik denk dat iedereen wel weet wat hij of zij elke dag kan doen. De uitdaging is om er genoeg om te geven en door te zetten. Lees boeken. Leer. Handel naar wat je leert. Blijf ook hoopvol. Blijf positief. Er is veel negativiteit in de wereld en dat leidt tot apathie. We moeten erom geven om te kunnen veranderen.  

6. Wat is de volgende stap voor jou in de galerie?

We verleggen de grenzen van hoe onze galerie kan functioneren als zowel een instelling voor beeldende kunst als voor milieuactivisme. We werken eraan om zoveel mogelijk vooruitstrevende organisaties en individuen naar de galerie te halen om te kijken hoe we het beste kunnen aandringen op een verandering in hoe we het milieu zien en behandelen. We willen New Yorkers en onze andere bezoekers van all wereld herinneren aan hun plaats op de planeet en aan hoe nauw we verbonden zijn met deze prachtig ingewikkelde systemen en adembenemende locaties. En we hebben meer kunstenaars die ons daarbij komen helpen, zoals de uiterst getalenteerde Vincent Munier. Er is veel om naar uit te kijken, maar er moet nog meer worden gedaan, en ik hoop dat het verspreiden van deze beelden over de hele wereld elke dag nieuwe mensen zal overtuigen dat de wereld het waard is om te worden gered, en dat dat nu moet gebeuren.

Vanishing Worlds is tot half oktober te zien in Paul Nicklen Gallery (347 West Broadway in New York). Een aanzienlijk deel van de opbrengst komt ten goede aan Sea Legacy.

​