Kunst en conservering, een gesprek met Paul Nicklen

Toen we voor het eerst hoorden over de Soho kunstgalerie van de beroemde fotograaf Paul Nicklen, wisten we dat het iets was om in de gaten te houden. Elk van zijn verbluffend mooie tentoonstellingen gaat over dringende kwesties van milieubescherming - van bedreigde habitats tot fragiele kustlijnen en bedreigd zeeleven. We spraken met Paul over zijn meest recente tentoonstelling, Vanishing Worlds, een samenwerking met Chris Burkard die zich richt op zeldzame Arctische ecosystemen en verdwijnende uiterwaarden in IJsland.

1. Vertel ons iets over de inspiratie achter Vanishing Worlds. Hoe is het tot stand gekomen?

From the beginning, the gallery was meant to be a communal space for photographers who believe in conservation. Chris and I have admired each other’s work for a long time, and when the chance came to share my gallery with like-minded photographers, Chris’ name rose to the top of the list pretty quickly. The fact that he can speak to an audience that know him better for his surfing and travel photography is a great bonus. We want the gallery to be a tool to better educate the world about the issues our world faces. Chris’ photos in this exhibit do a great job of that.  

2. Is er een bepaalde reden waarom deze tentoonstelling zich richt op het noordpoolgebied en IJsland?

There was no conscious decision to pick any particular location, at least not for me. I know Chris has a love affair with Iceland so he probably just wanted to showcase a place he loves and wants protected. In the end, that’s what we all want. For some, it’s their own backyard they want to keep pristine. For people like Chris and I, who travel the world constantly, the backyard grows a little bigger. And that’s a good thing. We should strive to protect everywhere. Not just the places that affect us personally.  

3. Je andere tentoonstellingen gingen ook over kwetsbare ecosystemen en het effect van klimaatverandering op onze wereld. Wat heeft je geïnspireerd om vanuit dit oogpunt een kunstgalerie te openen?

Ik heb op verschillende momenten in mijn carrière verschillende doelgroepen vermaakt met mijn werk. Van regionale tijdschriften in mijn begindagen tot National Geographic, mijn Instagram-account en SeaLegacy; deze verkooppunten hebben me een stem gegeven om in contact te komen met verschillende mensen uit verschillende lagen van de bevolking. Natuurlijk hebben ze meestal de liefde voor de aarde en haar schoonheid gemeen, maar het publiek verschuift en verandert net als mijn carrière. Toen ik de kans kreeg om een kunstgalerie te openen met de focus op natuurbehoud in het hart van een van de grootste steden ter wereld, wist ik dat dit een kans was om een heel nieuw publiek aan te spreken. New York is een grote, stedelijke smeltkroes van geëngageerde mensen die veel invloed hebben in de wereld. En laten we eerlijk zijn, er is genoeg kunst die gemaakt is voor de kunstenaar. Ik wil dat mijn werk staat voor iets dat groter is dan ikzelf. De galerie helpt me daarbij.

Majestueuze oppervlakken door Paul Nicklen

4. Welke rol zie je voor kunst en fotografie weggelegd in het vergroten van het bewustzijn over klimaatverandering en de toestand van onze natuurlijke hulpbronnen?

Kunst kan zijn wat je wilt dat het is, voor de maker en voor de kijker. Ik ben niet gek. Ik weet dat sommige mensen gewoon een mooie afbeelding van een ijsbeer aan hun muur willen hebben. Maar door het commentaar dat ik heb gezien op mijn Instagram account of door het werk dat ik doe met SeaLegacy, weet ik dat mijn foto's een verschil maken. Soms is het een klein verschil, zoals het inspireren van een kind om zich in de klas uit te spreken over klimaatverandering. Soms betekent het dat er een heel beschermd zeegebied wordt gecreëerd. Kunst - en vooral fotografie - roept emotie op en emotie inspireert tot individuele actie. En dat is het enige dat ooit de wereld heeft veranderd - de acties van een individu.   

5. Welke actie kunnen mensen volgens jou vandaag ondernemen om een impact te hebben?

Wat we als individuen kunnen doen is minder consumeren en meer vrijwilligerswerk doen. Koop tweedehands goederen wanneer dat van toepassing is. Ga fietsen. Raap afval op van het strand of in het park en let op waar dat afval uit bestaat. Stop met het gebruik van plastic rietjes en plastic tasjes. Vertel je favoriete restaurants ook geen rietjes te gebruiken. Ik denk dat iedereen wel weet wat hij of zij elke dag kan doen. De uitdaging is om er genoeg om te geven en door te zetten. Lees boeken. Leer. Handel naar wat je leert. Blijf ook hoopvol. Blijf positief. Er is veel negativiteit in de wereld en dat leidt tot apathie. We moeten erom geven om te kunnen veranderen.  

6. Wat is de volgende stap voor jou in de galerie?

Pushing the boundaries for how our gallery can function as both an institution for fine art as well as environmental activism. We’re working on bringing as many forward-thinking organizations and individuals to the gallery to see how we can best push for a change in how we see and treat the environment. We want to remind New Yorkers, and our other visitors from all around the world, of their place on the planet and of how closely tied we are to these beautifully intricate systems and stunning locations. And we have more artists coming to help do that, such as the extremely talented Vincent Munier. There is a lot to look forward to, but even more left to be done, and I hope that getting these images out to the world will convince new people every day that the world is worth saving, and that saving has to happen now.

Vanishing Worlds is tot half oktober te zien in Paul Nicklen Gallery (347 West Broadway in New York). Een aanzienlijk deel van de opbrengst komt ten goede aan Sea Legacy.

​