Landbouwsteun en toegang tot voedsel voor All

In het licht van recente gebeurtenissen rond racistisch geweld, de reactie van het land op de wereldwijde pandemie en de trend naar biologische landbouw, is het belangrijker dan ooit om de geschiedenis van ons voedselsysteem te erkennen en aan te pakken. Net als andere milieukwesties is de geschiedenis van ons voedselsysteem geworteld in racisme en onderliggende systemen van onderdrukking.

We kunnen het op zoveel verschillende manieren verwoorden, maar de cijfers spreken voor zich.

• In 1920 bezaten zwarte boeren 14% van het Amerikaanse landbouwgrond. Tegenwoordig bezitten ze slechts 0,52%.
• Tegenwoordig hebben gekleurde gezinnen bijna twee keer zoveel kans op voedselonzekerheid als blanke gezinnen.
• Dit is geen toeval, en het is tijd om de lelijke waarheid over de voedselgeschiedenis van ons land onder ogen te zien.

Wat is de rol van rassendiscriminatie in de landbouw?

BIPOC-boeren zijn het slachtoffer geweest van systematische rassendiscriminatie en racistisch beleid. Hoewel geen enkel artikel de geschiedenis van onderdrukking binnen de Amerikaanse landbouw volledig kan weergeven, volgen hier enkele voorbeelden.

Het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) heeft boeren van kleur voortdurend financiële middelen onthouden. Sommige van deze middelen zijn onder meer grondtitels, toegang tot krediet, ondersteunende diensten en bedrijfskapitaal.

• Toen boerderijen in de 20e eeuw werden gemechaniseerd, waren leningen van het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) van cruciaal belang voor het voortbestaan van boerderijen. Toen deze leningen werden geweigerd, daalde het aantal zwarte boeren in de loop van de eeuw met 880.000, en zwarte boeren hebben een collectieve rechtszaak tegen het ministerie aangespannen.
• Vandaag zien we deze trend zich voortzetten tijdens de pandemie. Zo heeft het Coronavirus Food Assistance Program (CFAP) van het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) 9,2 miljard dollar beschikbaar gesteld, maar ging bijna 97% van de middelen naar blanke boeren.

De Alien Land Acts verboden Chinese en Japanse boeren om land te bezitten. Om dit beleid te omzeilen, kochten veel Japanse boeren land op naam van hun in de VS geboren kinderen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd hun land in beslag genomen terwijl zij gevangen zaten.

Vandaag de dag maken BIPOC-boeren 3% uit en AAPI-boeren 0,7%, terwijl blanke boeren 95,4% van het totale aantal boeren in het land uitmaken. Dit toont aan hoe racistische beleidsmaatregelen en tendensen gedurende een hele eeuw sterk zijn gebleven.

Hoe komt rassendiscriminatie tot uiting in de toegang tot voedsel?

Rassendiscriminatie in het Amerikaanse voedselsysteem strekt zich uit van de productie tot de distributie. Er is een duidelijke raciale kloof in de toegang tot gezonde en betaalbare voedingsmiddelen. Deze erfenis gaat terug tot de Grote Migratie in het begin van de 20e eeuw, toen meer dan zes miljoen zwarte mensen het zuiden ontvluchtten om te ontsnappen aan systematisch racisme en geweld en hun toevlucht zochten in grote steden.

In deze steden werden ze geconfronteerd met racistisch beleid (zoals redlining) dat hen verder verwijderde van kansen en supermarkten. Dit zorgde er niet alleen voor dat ze geen baan in een supermarkt konden krijgen, maar ook dat ze geen toegang hadden tot voedsel. Vandaag de dag is de raciale kloof nog steeds duidelijk aanwezig.

• Bijna 40%van de zwarte en Latinx-huishoudens met kinderen kan zich het benodigde voedsel niet veroorloven.
• In vergelijking met blanke Amerikanen hebben Afro-Amerikanen de helft minder kans en Latijns-Amerikanen een derde minder kans om toegang te hebben tot supermarktketens.
• Onderzoek toont aan dat minderheidsgemeenschappen vaker te maken hebben met voedselwoestijnen — gebieden waar weinig tot geen gemakkelijke opties zijn voor gezonde, betaalbare voeding (vooral groenten en fruit).

De afgelopen tijd heeft ons doen inzien dat we te veel vertrouwd zijn geraakt met noodoplossingen, die we gebruiken om de kern van het probleem niet aan te pakken. Het is aan ons om de pleister eraf te trekken en deze diepgewortelde onrechtvaardigheden rechtstreeks aan te pakken.

Welke vooruitgang is er recentelijk geboekt?

De regering-Biden heeft het Amerikaanse reddingsplan van 1,9 biljoen dollar ondertekend, waarin 5 miljard dollar is uitgetrokken om rassendiscriminatie in de Amerikaanse landbouw aan te pakken. Dit omvat:

• 4 miljard dollar aan schuldverlichting voor boeren die het slachtoffer zijn van rassendiscriminatie
• 1 miljard dollar voor de oprichting van een commissie voor rassengelijkheid die zich zal bezighouden met de al lang bestaande rassendiscriminatie bij het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA).

De Justice for Black Farmers Act en de Emergency Relief for Farmers of Color Act zijn twee recentelijk ingediende wetsvoorstellen die boeren en veehouders van kleur ondersteunen. De Landbouwcommissie heeft soortgelijke prioriteiten opgenomen in haar begrotingsafstemmingspakket voor het Huis van Afgevaardigden, dat momenteel in behandeling is.

In de wereld van rechtvaardige toegang tot voedsel strijden lokale voorvechters in het hele land voor nieuwe systemen. Enkele inspirerende voorbeelden zijn:

• Non-profit supermarkten: mission supermarkten die getroffen gemeenschappen toegang willen geven tot verse, betaalbare voedingsmiddelen. Philadelphia loopt voorop met dit nieuwe systeem.
• Gezonde buurtwinkels: de term 'voedselwoestijnen' roept vaak het beeld op dat er in wijken met lage inkomens simpelweg geen voedselopties zijn. In werkelijkheid is dat wel het geval. Er is alleen een gebrek aan voedzame opties. Buurtwinkels bieden een geweldige kans om gezonde voeding te distribueren. Washington D.C. is hiermee begonnen via het Healthy Corners-programma.
• Farm-to-school-programma's: deze programma's maken het voor kinderen gemakkelijker om toegang te krijgen tot verse, gezonde voeding door lokale producenten te ondersteunen. Ze gaan nog een stap verder door leerlingen voor te lichten en hen te inspireren om deel te nemen aan activiteiten die verband houden met voeding en landbouw. Vermont is hier een goed voorbeeld van, met meer dan tien jaar ervaring in het National Farm to School Network.

Net als veel andere kwesties moet raciale discriminatie binnen ons voedselsysteem bewust worden aangepakt op lokaal, provinciaal en nationaal niveau. Hoewel dit intimiderend kan lijken, hopen we dat het u kracht geeft om te weten dat uw individuele inspanningen echte, rechtvaardige vooruitgang kunnen stimuleren.

Wat kun je doen?

Investeer in door BIPOC geleide gemeenschapsinitiatieven. Richt u op het ondersteunen van voedselproducenten in uw omgeving (en daarbuiten) die solidair zijn met de BIPOC-gemeenschap en begrijpen wat hun voedselsysteem anders maakt. Is het veerkrachtig? Geeft het een nieuwe invulling aan bestaande voedselsystemen? Dit ondersteunt niet alleen lokale producenten van kleur, maar kan ook helpen om gezonde voeding toegankelijk te maken voor de lokale gemeenschappen die dat het hardst nodig hebben. Kelly Street Garden in New York en Farmer Foodshare in North Carolina zijn hier prachtige voorbeelden van.

Steun beleid en organisaties die producenten van kleur ondersteunen. U kunt beginnen met het ondertekenen van de petitie voor noodhulp aan boeren van kleur. Via de National Black Farmer Association (NBFA) kunt u meer te weten komen over de geschiedenis van rassendiscriminatie en rechtstreeks aan de organisatie doneren. Op nationaal niveau kunt u contact opnemen met uw lokale senator om te pleiten voor de Justice for Black Farmers Act en de Emergency Relief for Farmers of Color Act.

De strijd gaat door.

Al tientallen jaren staat het voedselsysteem van ons land op de agenda van gezondheid, rechtvaardigheid en milieu. Het is spannend om te zien dat de prioriteiten van de regering, leiders en lokale organisaties voorrang geven aan gekleurde gemeenschappen binnen het voedselsysteem.

We hopen dat deze informatie je motivatie vergroot om te strijden voor gerechtigheid in de wereld van landbouw en toegang tot voedsel — en om te streven naar een rechtvaardigere milieubeweging.