Een creatieve reis door 1 Hotel Melbourne

Bij 1 Hotel Melbourne is kunst geen bijzaak, maar een filosofie. Het kunstprogramma van het hotel is geworteld in het concept van regeneratie en verkent de cycli van vernieuwing, veerkracht en transformatie die zowel de natuur als de cultuur vormgeven. Het hotel is gebouwd in de gerestaureerde Goods Shed No.5 langs de Yarra-rivier en staat op een uniek Melbourne : waar industrie en kunst samenkomen, waar erfgoed innovatie omarmt en waar de omgeving zowel inspiratiebron als medespeler is. 
"Regeneratie is een essentieel onderdeel van de gastervaring, waar kunst en gastvrijheid samenkomen", zegt David Lee van onze partners bij Riverlee. "Onze toewijding aan het kunstprogramma weerspiegelt ons streven om betekenisvolle ervaringen te creëren, waar natuur, cultuur en design met elkaar verweven zijn."
Die visie werd REGENERATION: The Art of Renewal, een curatoriale samenwerking tussen Riverlee, One Design Office en DarkLab. Onder leiding van One Design Office als curatoren en interieurontwerpers kreeg de collectie vorm als een rustig verzet tegen overdaad, waarbij de ziel boven spektakel werd verkozen.
Trouw aan het ethos van 1 Hotels is elk kunstwerk locatiespecifiek, duurzaam vervaardigd en geworteld in de plek. De installaties, die door de lobby, het restaurant en de evenementenruimtes zijn geweven, weerspiegelen het streven van het merk naar lokale verhalen en doordacht design. Samen nodigen ze gasten uit om te vertragen, beter te kijken en opnieuw verbinding te maken met het land, de cultuur en de geest van 1 Hotel Melbourne.

Salted Souls door Vanessa Barragão

Dit rijk gestructureerde wollen wandtapijt van de Portugese kunstenares Vanessa Barragão, dat gasten bij de receptie verwelkomt, is geïnspireerd op de rotspoelen en zeewierformaties van Victoria. Dit rijk gestructureerde wandtapijt is volledig met de hand vervaardigd met behulp van haakwerk, viltwerk en 60 kg gerecycled textielafval. Het is een eerbetoon aan de kustlandschappen van Victoria en roept beelden op van de zeewierformaties en levendige rotspoelen die kenmerkend zijn voor de regio. De Portugese kunstenares Vanessa Barragão noemde het werk Salted Souls om de blijvende indrukken op te roepen die landschappen en ervaringen op ons achterlaten, zoals zout dat in de loop van de tijd kristalliseert.

Salted Souls voelt zowel oud als levendig aan. Wat trok je aan in de texturen en ritmes van de kustlijn van Victoria als uitgangspunt?

Hoewel ik tijdens mijn reis naar Australië geen bezoek heb gebracht aan Victoria, raakte ik erg geïnspireerd door de foto's die ik zag van de kustlijn. De kleuren, de vormen van het zeewier en de kleine ecosystemen in de rotspoelen straalden zoveel leven en beweging uit. Ze zetten me aan het denken over hoe de zee en het land voortdurend veranderen, maar toch iets tijdloos hebben. Dat gevoel bleef me bij. Salted Souls was mijn manier om me te verbinden met dat deel van Australië en te laten zien hoe de natuur ons diep kan raken, zelfs van veraf.

Door je gebruik van upcycled materialen transformeer je afval in iets tastbaars en intiems. Welke verhalen kunnen afgedankte vezels volgens jou vertellen wanneer ze een tweede leven krijgen?

Ik denk dat afvalmaterialen een verborgen verhaal hebben. Ze zijn met een bepaald doel gemaakt en vervolgens vergeten. Wanneer ik met deze vezels werk en ze in nieuwe kunstwerken verwerk, voelt het alsof ik ze weer een stem geef. Het is een manier om te laten zien dat er schoonheid kan voortkomen uit wat we weggooien. Deze materialen dragen verhalen van transformatie met zich mee. Ze laten zien dat we met een doel kunnen creëren, met respect voor de wereld om ons heen.

Syntheses door Jamie North

In de lichte lobby van het hotel vervagen de geërodeerde betonnen kolommen van Jamie North de grens tussen architectuur en beeldhouwkunst. Twee torenhoge kolommen van geërodeerd beton, slakken en inheemse planten weerspiegelen de structurele steunen van het hotel zelf en roepen een poëtische dialoog op tussen de gebouwde vorm en natuurlijke regeneratie. De ruwheid van blootliggende stalen wapening en de zachtheid van het plantenleven creëren een zintuiglijke meditatie over tijd, duurzaamheid en aanpassing, waarbij inheemse Australische planten blijven groeien en geleidelijk meer van de structuur opeisen, waardoor het kunstwerk in de loop van de tijd voortdurend verandert. 

Deze kolommen voelen aan als gematerialiseerde herinneringen – verweerd, geworteld en levendig. Hoe heb je in dit werk over tijd als medewerker nagedacht?

Tijd is een essentiële factor in all werk, maar vooral bij deze kolommen. Ik beschouw ze minder als statische objecten en meer als voortdurende processen – structuren die onvolledig zijn zonder de langzame, voortdurende invloed van tijd. De materialen zelf – beton, hoogovenslakken, inheemse planten – dragen al een geschiedenis in zich. Het zijn fragmenten van ecologische en industriële tijdlijnen.

Je hebt je werk een 'dialoog' tussen architectuur en natuur genoemd. Hoe verliepen die gesprekken tijdens het creëren van Syntheses voor deze ruimte?

In Syntheses werd de dialoog tussen architectuur en natuur evenzeer bepaald door de locatie als door de materialen zelf. Deze specifieke ruimte draagt zijn eigen herinneringen met zich mee: ooit was het een werkende werf, nu is het bedekt met hergebruikte materialen uit de nabije en verdere omgeving. Die materiële geschiedenis werd onderdeel van het gesprek en ik wilde dat het werk daarop zou inspelen.

De kolommen zijn een soort echo van de architecturale taal van de locatie. Ze bootsen rechtstreeks de structurele kolommen na die ernaast staan, maar ik heb ze sculpturaal uitgehold en complexiteit toegevoegd, waardoor ze tot leven komen door de plantengroei. Ze erkennen de gebouwde omgeving en laten tegelijkertijd iets organisch voortbestaan en wortel schieten.

Suspended Landscapes door Jamie North

In het restaurant van het hotel keert Jamie North terug met een sculpturale scheidingswand die meer aanvoelt als een levend landschap. Met behulp van gegoten betonnen vormen gemaakt van een mengsel van hoogovenslakken, kolenas en slakkensteen, lijken de rotsvormen in de lucht te zweven met klimplanten die zich eronder vestigen, waardoor de natuurlijke wereld wordt uitgenodigd om in interactie te treden met de gebouwde wereld. Inheemse wijnstokken wikkelen zich rond wapeningsstaalsteunen en veranderen de ruimte naarmate ze groeien – een stille, voortdurende daad van vernieuwing.

Suspended Landscapes lijkt te zweven tussen verschillende toestanden: zwaartekracht en gewichtloosheid, verval en vernieuwing. Hoe heb je balans gevonden in die spanning?

Suspended Landscape ging over het in evenwicht houden van tegengestelde krachten – zowel materieel als conceptueel. De gegoten betonnen rotsen roepen associaties op met massa, ruïnes en industriële restanten, maar door ze op wapeningsstaven te plaatsen, lijken ze even gewichtloos te zweven. Die tegenstrijdigheid staat centraal in het werk. Ik probeerde die niet op te lossen, maar vorm te geven – om het beeldhouwwerk te laten bestaan in die geladen, tussenruimte. De planten spelen hierin een sleutelrol. Terwijl ze zich door de rotsen en het staal slingeren, brengen ze zachtheid, kwetsbaarheid en tijd met zich mee. Ze verbinden en verstoren de compositie tegelijkertijd. In deze onstabiele ecologie zijn de rotsen niet inert; ze dragen potentieel in zich – niet alleen als symbolen van ineenstorting, maar ook als plaatsen van regeneratie. Het is in deze zone tussen verval en vernieuwing, zwaarte en zweven, dat het werk tot leven lijkt te komen.

Welke rol speelt langzame transformatie (zoals de groei van inheemse wijnstokken) in je creatieve proces?

Langzame transformatie vormt de kern van mijn creatieve proces. In Suspended Landscape, en meer in het algemeen in mijn werk, creëer ik niet alleen statische vormen, maar bouw ik sculpturale systemen die zijn ontworpen om planten in de loop van de tijd te ondersteunen. De groei van inheemse klimplanten is bijvoorbeeld geen bijzaak of versiering, maar een integraal onderdeel van de realisatie van het werk. Hun langzame, onvoorspelbare bewegingen worden een vorm van markering die de sculptuur activeert en verandert lang nadat deze de studio heeft verlaten.
Wanneer ik nadenk over een sculptuur, try ik try perspectief try veranderen – om vanuit een niet-menselijk standpunt te bekijken wat het werk nodig heeft. Onder welke omstandigheden kunnen de planten zich vastgrijpen, volhouden en gedijen? Dat soort denken transformeert het sculpturale proces. Het gaat minder om het opleggen van een vorm en meer om het creëren van een structuur die groei en verandering mogelijk maakt.

Milŋiyawuy – De Melkweg door Naminapu Maymuru-White

Zeven handgeschilderde Larrakitj-herdenkingspalen staan naast de trap, uitgevoerd in traditionele Yolŋu-aardpigmenten. Hun hemelse ontwerp verwijst naar de Melkweg en voorouderlijke songlines, die de kosmos verbinden met de Birrarung (Yarra-rivier). Deze installatie slaat een brug tussen inheemse kennis, spirituele herinneringen en plaatsgebonden verhalen, gegrondvest op kiezelstenen uit Arnhem Land. De installatie heeft een spirituele band met het land en verankert dit hemelse verhaal in zowel plaats als aanwezigheid.

Hoe benader je het creëren van werk dat zowel een spiritueel offer als een hedendaagse openbare installatie is?

“Deze schilderijen tonen het heilige liederenverhaal over de stichting van mijn vaderland Djarrakpi voor de Maŋgalili-clan in de oudheid. Dit werd mij door mijn vader gegeven en hij zei me dat ik het goed moest bewaren en doorgeven. Dat is wat ik heb gedaan. Dit is niet zomaar een mooie afbeelding of een leuk verhaal. Dit is de waarheid. Het is een realiteit voor ons. Ik word elke dag geïnspireerd door de schoonheid van de wereld om me heen en de sterren zelf. Ik schilder wat waar is. Ik voel deze heiligheid. Ik schilder om dat gevoel try delen met mensen die er niets van weten. Ik wil dat ze voelen hoe bijzonder dit is.”

De Ray Fin door Yhonnie Scarce

Aan het plafond hangen 1100 handgeblazen glazen elementen die glinsteren in het weerkaatste licht. Dit etherische kunstwerk is een eerbetoon aan de migratie van de glasaal van de zee naar het zoete water van de Birrarung, waarvan de veerkracht en veranderlijke vormen symbool staan voor overleven en transformatie. De inheemse kunstenaar Yhonnie Scarce put uit haar diepe verbondenheid met het land en reflecteert op hoe traditionele kennis zich aanpast en voortleeft in moderne landschappen.

De Ray Fin legt de veerkracht en het mysterie van de paling vast. Wat wilde je met dit migratieverhaal bij de kijkers oproepen?

Het is belangrijk om te beseffen hoeveel activiteit er zich onder het oppervlak van onze waterwegen afspeelt. Zeedieren zoals glasaaltjes leggen grote afstanden af om hun bestemming te bereiken, waarbij ze vaak te maken krijgen met zwerfvuil, roofdieren en de visserij.
Glasalen zijn veerkrachtige wezens die tijdens hun migratie onder de radar 'vliegen' en ik heb enorm veel bewondering voor hun intelligentie. Ze passen zich aan hun omgeving aan en kunnen zich op het land voortbewegen zodra ze volwassen zijn. Ik hoop dat kijkers kunnen zien hoe belangrijk ze zijn en een idee krijgen van hoe het kunstwerk de bewegingen van zo'n prachtig wezen weergeeft. 

Glas is zowel breekbaar als scherp. Hoe weerspiegelt deze materiaalkeuze de geschiedenis en ecologie die u vaak in uw werk onderzoekt?

Glas wordt vaak gezien als een kwetsbaar materiaal, maar ik vind het een krachtig medium om de Aboriginalbevolking te vertegenwoordigen. Glas staat in mijn werk voor veerkracht, schoonheid en kracht. Uiteindelijk is het wie we zijn, het is hoe we onze cultuur beleven en ondanks de aanhoudende gevolgen van de kolonisatie zijn we er nog steeds.

Een creatief ecosysteem geworteld in de plaats

Het kunstprogramma van 1 Hotel Melbourne een stad die bekend staat om haar creatieve voorsprong en milieubewustzijn. Maar meer nog weerspiegelt het een filosofie: dat schoonheid kan voortkomen uit wat achterblijft, dat cultuur een levend systeem is en dat gastvrijheid een vorm van verhalen vertellen kan zijn.

Elk kunstwerk is een draad in het grotere geheel van het hotel – een uitnodiging om anders te kijken, te voelen en te denken over de ruimtes waarin we leven en de wereld die we helpen vormgeven. Bij 1 Hotel Melbourne nodigen we u uit om te verblijven, te ontspannen en opnieuw verbinding te maken – niet alleen met onze muren, maar ook met het land en de verhalen die ze tot leven brengen.