1 Less Thing de kracht van Second Life

In de natuur gaat niets verloren. Wat wordt afgestoten, achtergelaten of ontgroeid, vormt het begin van iets nieuws.

Tijdens deze Earth Month 1 Hotels gasten en lokale gemeenschappen 1 Hotels om mee te doen aan 1 Less Thing– een eenvoudige, bewuste daad die voortkomt uit de overtuiging dat zelfs de kleinste keuzes een betekenisvolle verandering teweeg kunnen brengen. Het hele jaar door is die filosofie stilletjes aanwezig in elke hotelkamer, waar één uitnodiging op u wacht: laat één stuk kleding achter dat nog in goede staat is, en wij zorgen ervoor dat het terechtkomt bij iemand die het het hardst nodig heeft.

Nu, ter gelegenheid van Earth Month, reikt die impact verder dan de kamer en strekt zich uit naar onze gemeenschappelijke ruimtes. Al onze lobby’s worden een plek voor gezamenlijke actie, waar zowel gasten als buren welkom zijn om licht gedragen kleding in te leveren – kledingstukken die zorgvuldig worden herverdeeld via onze lokale liefdadigheidspartners, waardoor hun levensduur en nut worden verlengd en textielafval wordt teruggedrongen.
Maar het verhaal houdt niet op bij donatie. In al onze oases krijgt wat wordt gegeven een nieuwe betekenis.

In 1 Hotel Brooklyn Bridge ontstaat een bloeiende ‘tuin’ uit gedoneerde kledingstukken, waardoor de lobby verandert in een levend landschap dat door elke bijdrage vorm krijgt. In West Hollywood worden versleten stoffen omgevormd tot sculpturale vormen die een eerbetoon zijn aan herinneringen, slijtage en de schoonheid van een goed geleefd leven. En in San Francisco wordt afgevallen hout doelbewust bewerkt, waardoor de stille duurzaamheid van natuurlijke materialen aan het licht komt.

Samen brengen deze installaties de geest van 1 Less Thing leven – een herinnering dat wat we doorgeven nog steeds een doel kan dienen. Wat begint als een klein gebaar, groeit uit tot iets groters: minder afval, een daad van vrijgevigheid en een verhaal dat verdergaat.

Om dat verhaal verder uit te diepen, spraken we met de kunstenaars en makers achter elke installatie. We verdiepten ons in de materialen, filosofieën en creatieve processen die hun werk vormgeven – en in de gedeelde overtuiging dat goed doen kan beginnen met simpelweg loslaten.

Studio Wenjüe Lu x 1 Hotel Brooklyn Bridge

Je werk beweegt zich op het snijvlak van kunst, mode en een gevoel van traagheid. Hoe is die reis begonnen, en hoe heeft die je kijk op herstel, behoud en het vertellen van verhalen via materialen gevormd?

We zijn onze praktijk begonnen met een voortdurende mission helpen om het gevoel van ‘traagheid’ terug te brengen in deze steeds sneller wordende wereld. Van China tot Brooklyn: Lulu had een achtergrond in schilderkunst en kledingontwerp, terwijl Michael zijn ervaringen in cultuur- en mediastudies meebracht; we zijn allebei sterk verbonden met de taoïstische filosofie, met name met de oproep om één te zijn met de natuur, via de mantra van “天人合一” (De wil van de natuur en menselijke aangelegenheden zijn één).

De reis begon tijdens de onzekere periode aan het begin van de pandemie in 2020, toen alles zo stil leek, en toch zo snel ging. Het is nu bijna zes jaar later en onze mission duidelijker dan ooit: samen hopen we een multidisciplinair platform te bieden, een visuele en esthetische manier om te filosoferen, gemeenschappen met elkaar te verbinden en een verhaal te vertellen dat met de handen is gemaakt en met het hart wordt gevoeld.

Hoe heb je in je samenwerking met 1 Hotel Brooklyn Bridge ter gelegenheid van Earth Month de filosofie van ‘Slowness’ vertaald naar het ontwerp van de 1 Less Thing en de bijbehorende grotere installatie?

Toen we het 1 Less Thing tegenkwamen, werden we meteen herinnerd aan het belang van ‘wat er uiteindelijk overblijft, keert terug naar de aarde’ — de schoonheid van de kringloop die schuilt in ons vermogen om te behouden, te hergebruiken en zorgvuldig te delen; all vraagt om tijd en een diep respect daarvoor: voor ons is dit respect de belichaming van traagheid.

De lobbylounge van 1 Hotel Brooklyn Bridge werkelijk schitterend: gerecycled hout dat is hergebruikt voor wandpanelen en meubilair, een tot aan het plafond reikende ‘groene muur’ van levende planten die uitmondt in een ruimte vol weelderige flora, een regenwateropvangsysteem op het dak dat water ondergronds afvoert voor duurzame irrigatie… Elk doordacht detail bracht ons in de sfeer van een meerjarige tuin, omdat we het belangrijk vinden om deze duurzame kringloop te eren die 1 Hotel onze studio delen.

Met het oog op deze samenwerking voor Earth Month stellen we ons de lobby en lounge voor als een tuin die symbool staat voor de planeet Aarde, die ene grote tuin waarin all zijn ondergebracht: waar de lucht altijd fris is en de planten altijd groen. Een gigantische bloem groeit uit een 'plantenbak' — de vernieuwde donatiebox voor 1 Less Thing, waar elk gedoneerd kledingstuk ook onze wensen bemest en laat groeien om de planeet, de mensen en de cultuur in de plaatsen die we ons thuis noemen te eren en te verheffen, met de hulp van onze geweldige non-profitpartners.

We krijgen ook bezoek van de bewoners en verzorgers die zich al zo lang schuilhouden — onze eigen versie van de geliefde tuinkabouters. Het is een verlegen groepje dat zich meestal onder de grond ophoudt om in het geheim voor onze planeet te zorgen. Maar deze keer willen we helpen om de bewakers die samen met ons de wereld beschermen aan het licht te brengen, voordat ze zich weer verstoppen.

In je werk breng je eerbetoon aan wat er al is, in plaats van helemaal opnieuw te beginnen. Hoe verandert het omvormen van materialen zoals hotel lakens en kussenslopen tot iets nieuws je kijk op waarde en duurzaamheid?

1 Hotel Brooklyn Bridge ons een geweldige kans geboden om beschadigde hotelbedlakens en kussenslopen die niet langer geschikt waren voor gasten een nieuw leven te geven. Door deze artikelen te herstellen tot hun oorspronkelijke materiaal, zoals katoen en linnen, hebben we een nog dieper inzicht gekregen in een zekere „eenheid“.

Bij Studio Wenjüe Lu geloven we dat het verleden het heden is, dat houdbaarheidsdata alleen voor bederfelijke goederen gelden, en dat kunst een van de manieren is waarop we de mogelijkheden van schijnbaar onbruikbare dingen kunnen behouden en uitbreiden. De reis van de lakens en kussenslopen is een voorbeeld van deze onderlinge verbondenheid – van de vezels van de oorspronkelijke katoen- en vlasplanten, via comfortabele beddengoedartikelen tot het einde van hun ‘levensduur’, tot onze deconstructie ervan terug tot stoffen en uiteindelijk de heruitvinding ervan in de uiteindelijke installatie. Deze manier van denken, waarbij we het verleden en het heden als één geheel zien, stelde ons in staat om betekenis te blijven creëren met deze 'verleden tijden'; de waarde en levensduur van een bepaald ding worden dus bepaald door het licht waaronder we ze zien.

Stan Los Angeles x 1 Hotel West Hollywood

In je werk tover je vaak vergeten of afgedankte materialen om tot iets opvallends. Wat trok je aanvankelijk aan in dat proces, en hoe heeft het je ontwerpfilosofie gevormd?

Wat me aanvankelijk aansprak, was het gevoel dat bepaalde materialen nog steeds een tweede leven in zich hadden. Ik kwam oude quilts, graanzakken, bedspreien of werkkleding tegen die al een heel leven hadden meegemaakt, en toch straalden ze nog steeds een bepaalde uitstraling uit. De slijtage, de reparaties, de verkleuring, de gebruikssporen – all voelde all eerlijker en ontroerender aan dan iets nieuws dat alleen maar nieuw was omwille van de nieuwigheid.
Na verloop van tijd heeft dat mijn ontwerpfilosofie diepgaand gevormd. Ik begon kleding en voorwerpen niet alleen als producten te zien, maar als metgezellen – dingen die hun plaats verdienen door gebruik, nut en duurzaamheid. Hergebruik gaat voor mij niet alleen over het verminderen van afval. Het gaat over het herkennen van waarde waar anderen misschien niet meer naar kijken. Het gaat over terughoudendheid, respect voor materiaal en de overtuiging dat goed gemaakte dingen kunnen blijven evolueren in plaats van weggegooid te worden. Die manier van denken vormt de kern van STAN.

Hoe heb je bij het ontwerpen van de 1 Less Thing voor 1 Hotel West Hollywood het idee van ‘minder’ vertaald naar iets tastbaars, zowel als functioneel object als in de vorm van een installatie?

Voor mij gaat ‘minder’ niet over afwezigheid of soberheid. Het gaat om intentie. Het gaat erom het overtollige weg te halen en ruimte te maken voor iets dat meer betekenis heeft. Met de 1 Less Thing wilde ik een object creëren dat dit idee op een eenvoudige, tastbare manier uitdraagt.

Functioneel gezien is het een vat – iets dat uitnodigt tot interactie, reflectie en participatie. Maar als installatie fungeert het ook als een ingetogen statement over onze relatie tot voorwerpen: wat we bewaren, wat we weggooien, en wat misschien nog steeds waarde heeft als we er anders naar zouden kijken. Ik wilde dat het werk een gevoel van aardsheid, bruikbaarheid en emotionele weerklank zou uitstralen, in plaats van overdreven vormgegeven te zijn. Diezelfde gedachtegang lag ten grondslag aan de grotere installatie in de lobby. Ik benaderde het als een omgeving opgebouwd uit verhaal, materiële herinnering en hergebruik — om te laten zien dat duurzaamheid warm, verheven en diep menselijk kan aanvoelen. Niet steriel. Niet geforceerd. Gewoon doordacht.

Los Angeles is een stad die zichzelf voortdurend opnieuw uitvindt. Hoe beïnvloedt die energie de manier waarop je duurzaamheid benadert, niet alleen als praktijk, maar ook als mentaliteit?

Los Angeles is een stad van vernieuwing, en daar kan ik me heel goed in vinden. Het is een plek waar mensen voortdurend nieuwe identiteiten, nieuwe ruimtes en nieuwe manieren van leven vormgeven. Maar voor mij is dat idee van vernieuwing het meest betekenisvol als het voortkomt uit een bewuste keuze in plaats van uit overdaad. Ik heb altijd geprobeerd te leven met een zeker bewustzijn van de dingen die ik om me heen heb – de kleding die ik draag, de voorwerpen die ik bewaar, de hulpmiddelen waarop ik vertrouw. Ik word graag omringd door dingen die zinvol aanvoelen, dingen met gewicht, herinneringen en nut.

Die persoonlijke visie bepaalt hoe ik over duurzaamheid denk. Het gaat niet alleen om een ontwerpbenadering of een materiaalkeuze – het is een manier van leven. Het betekent dat je minder dingen kiest, maar die wel zorgvuldig selecteert. Het betekent dat je waarde hecht aan voorwerpen die met je mee verouderen, je van dienst zijn en in de loop van de tijd een verhaal vertellen. In een stad die vaak gehaast en wegwerpbaar aanvoelt, ben ik meer geïnteresseerd in het opbouwen van een leven dat draait om duurzaamheid, bruikbaarheid en emotionele verbondenheid.

Duurzaamheid draait voor mij dus eigenlijk om aandacht. Het gaat erom bewust te leven, te respecteren wat er al is, en te geloven dat de dingen die we dicht bij ons houden betekenis moeten hebben.

Luke Bartels van Woodshop x 1 Hotel San Francisco

Uw werk is nauw verweven met het natuurlijke karakter en de geschiedenis van hout. Wat heeft u naar dit materiaal geleid, en hoe heeft die band zich in de loop der tijd ontwikkeld?

Ik maak al meubels sinds ik tijdens mijn kunststudie op de universiteit toegang kreeg tot een houtwerkplaats. Enkele jaren later kwam ik lokaal gezaagd hout tegen toen ik materiaal aan het inkopen was voor een bedrijf waar ik werkte. In die tijd bouwden we rekwisieten voor fotoshoots die werden gemaakt, gebruikt en vaak weer weggegooid. Het contrast tussen het kopen van de goedkoopst mogelijke materialen voor tijdelijk gebruik en het idee om erfstukken te maken van hout dat afkomstig was van lokaal omgevallen bomen, raakte me diep. Ik ging op zoek naar lokale zagerijen en ontmoette Evan Shively bij Arborica in West Marin. Ik raakte meteen in de ban van deze magische plek. Ik besloot dat ik me aan dit concept zou verbinden en werk nu al 20 jaar uitsluitend met hout uit zijn zagerij.

Wat betreft de ontwikkeling door de jaren heen, ben ik gefascineerd door de vloeiende wisselwerking tussen de manieren waarop we door onze omgeving worden gevormd en de manieren waarop wij onze omgeving vormgeven. Ik ga van het streven om zo min mogelijk aan het hout te doen, zodat het de functie kan vervullen die het moet vervullen (bijvoorbeeld tafel, dressoir, enz.) en de natuurlijke schoonheid van het hout het ontwerp laat zijn. En dan wil ik na verloop van tijd meer ingrijpen in het materiaal en er mijn eigen ontwerp en ideeën aan opleggen. Het is zeker geen lineaire evolutie geweest, maar meer een heen en weer trekken in verschillende richtingen in de loop van de tijd.

Hoe heb je bij je installatie voor Earth Month in 1 Hotel San Francisco het ontwerp van de 1 Less Thing aangepakt, zodat zowel de integriteit van het materiaal als de bedoeling ervan tot hun recht kwamen?

De meeste kisten worden gemaakt van multiplex omdat dit materiaal maatvast is. Ik wilde het Big Leaf Maple in zijn geheel gebruiken, dus bij het bouwproces moet ik rekening houden met het feit dat het materiaal na verloop van tijd uitzet en krimpt. De bodem van de kist is in een groef geplaatst, zodat deze kan bewegen langs de zijkanten waar de nerfrichtingen tegengesteld zijn. Omdat ik de bodem niet als structurele ondersteuning kan gebruiken, heb ik de vier poten gebruikt om de hoeken aan elkaar te verbinden en de kist zijn vierkante vorm te laten behouden.

Werken met hout betekent vaak werken met tijd, groei, veroudering en hergebruik. Hoe beïnvloedt dat tijdsbesef de manier waarop je denkt over duurzaamheid en duurzaamheid in ontwerp?

Tijd is in dit vak een voortdurende zorg. Ik bouw altijd met het oog op duurzaamheid. In veel opzichten is elk stuk dat ik maak een test waarvan ik de resultaten pas ver in de toekomst zal zien. Onlangs werkte ik aan een project waarbij we wat reeds rotbestendig hout verbrandden om in de grond te plaatsen als lage keermuren. We wilden een schoner alternatief voor de chemicaliën die in onder druk behandeld hout worden gebruikt. Het hout zelf gaat waarschijnlijk minstens tien jaar mee, dus we zullen pas over tien, vijftien of twintig jaar weten in hoeverre de warmtebehandeling de levensduur verlengt.

Op dit moment werk ik ook aan een aantal blokvormige stukken waarvoor het hout 6 tot 8 maanden nodig heeft om volledig te drogen. Ik ben nog aan het uitzoeken hoe dit precies in de praktijk werkt vanuit het oogpunt van een meubelbedrijf, maar ik vind de objecten erg mooi en heb er een aantal gemaakt die nu in de werkplaats liggen te drogen totdat ze klaar zijn.

Doe mee aan de Maand van de Aarde

Tijdens deze Earth Month gaat het verhaal verder in al onze natuurreservaten. Van praktische workshops tot buurtbijeenkomsten en ervaringen in de natuur: elk moment is een uitnodiging om weer in contact te komen met de planeet, met elkaar en met de keuzes die we elke dag maken. Bekijk ons programma en ontdek hoe kleine gebaren een blijvende impact kunnen hebben.