Creatieve visionairs: Het erfgoed van AAPI vieren met kunst en smaak

Bij 1 Hotels geloven we dat creativiteit tot bloei komt wanneer deze gegrond is in zowel de natuur als de gemeenschap. Deze AAPI Heritage Month zijn we er trots op de stemmen van kunstenaars te eren wier rijke culturele achtergronden hun werk op betekenisvolle manieren informeren en inspireren. Door hun verschillende ambachten herinneren ze ons eraan dat erfgoed niet alleen iets is wat we vieren, maar iets wat we leven, inademen en delen.

Clarice Cho, een letterkunstenaar en ontwerper uit Brooklyn, brengt vrolijke energie en opzettelijk design naar de krijtborden in 1 Hotel Central Park en 1 Hotel Brooklyn Bridge. In San Francisco combineertchocolatier Michiko Marron-Kibbey, oprichter van Deux Cranes,Japans erfgoed met Franse technieken om even expressieve als exquise gebakjes te maken. Deze maand konden gasten genieten van haar kunsten tijdens een speciale pop-up in 1 Hotel San Francisco. Van handgeschreven boodschappen tot handgemaakte zoetigheden, Clarice en Michiko nodigen ons uit om erfgoed te ervaren door middel van kunst, smaak en gevoel.

Kom bij ons zitten en praat met Clarice en Michiko over hoe zij persoonlijke geschiedenis omzetten in meeslepende, zintuiglijke ervaringen.

CLARICE CHO, LETTERING ARTIEST & ONTWERPER | PARTNER BIJ 1 HOTEL BROOKLYN BRIDGE & CENTRAL PARK

Je werk zit zo vol energie, kleur en humor. Hoe hebben je opvoeding en culturele achtergrond je artistieke stem en perspectief gevormd?

"Energie, kleur en humor" zijn eerlijk gezegd geweldige bijvoeglijke naamwoorden om mij als mens te beschrijven, naast mijn werk. Ik heb mezelf altijd omschreven als een "fangirl" omdat ik diep enthousiast en opgewonden ben over de dingen waar ik van hou. En dat zie je terug in mijn werk: Ik hou van eten, reizen, etentjes organiseren en ik ben chronisch online. Mijn werk schreeuwt dat zo hard mogelijk uit door het gebruik van felle kleuren, maximalistische decoratieve elementen en vetgedrukte letters. 

Schrijven voelt zo persoonlijk, bijna als een handgeschreven gesprek met de wereld. Wat trok je voor het eerst aan in deze kunstvorm en hoe heeft het zich in de loop der tijd voor je ontwikkeld?

As long as I can remember, I had an obsession with handwriting and beautiful type. I could say it started from passing notes in class (yes kids, in the *cue ominous music* pre-phone era). My friends and I regularly passed “personality notes,” where we’d write each other's names in a bubble text and fill the page with doodles and little blurbs like “love your shoes today!” It was a way to have a conversation during class, but bring it to an even more creative and expressive level. I still have these keepsakes at my parents' house because they serve as a great reminder of where it all started.

Ook al geef ik geen briefjes meer door, ik zie belettering nog steeds door dezelfde bril - het is een creatieve, leuke, extreem visuele manier om iets te zeggen. Je brengt een boodschap over en hoopt dat de mensen aan de andere kant die met impact ontvangen, wat volgens mij in de loop der tijd alleen maar belangrijker is geworden. 

Bij 1 Hotels geloven we dat creativiteit gedijt in verbinding met de natuur en de gemeenschap. Welke omgevingen of rituelen helpen jou om je het meest geïnspireerd of geaard te voelen als je aan het creëren bent?

I’m from the Bay Area, California, so my love for nature has deep roots (pun totally intended). I often joke that I’m like a plant and need to photosynthesize, so I spend almost all my weekends in the warm seasons hiking, camping, surfing, swimming, or just sitting in a New York City park with a good book. I also travel a lot, which has a huge impact on my work. I keep a travel journal that essentially acts as an illustrated passport for all the places I’ve been. I always feel inspired by nature and scenery, and I incorporate that into the illustrations. For instance, I went scuba diving in the Philippines, so I doodled the kind of coral I saw in that illustration; I went to Jeju Island and incorporated the oranges they’re well-known for into that illustration; and in Vancouver, I drew the plants and wildlife I saw while on a hike. 

Zonder de natuur te observeren zou het bijna onmogelijk zijn om geweldige kunst te maken. En het afbeelden van de natuur in mijn werk is mijn manier om dankbaarheid te tonen voor onze planeet en de wonderen ervan. Er kan maar zoveel inspiratie komen van Pinterest of TikTok - het echte werk is wat je kunt voelen, zien en observeren met je eigen ogen.

De AAPI Heritage Month gaat over het eren van zowel persoonlijke verhalen als gedeelde geschiedenissen. Hoe beïnvloedt jouw identiteit de manier waarop je creativiteit, gemeenschap of het vertellen van verhalen benadert via design?

Toen ik op de lagere school zat, volgde ik in het weekend lessen Chinese kalligrafie en Chinees penseelschilderen. Dat was mijn eerste kennismaking met kalligrafie, iets waar mijn vader en zijn vader allebei erg gepassioneerd over waren. Ik leerde dus niet alleen al op jonge leeftijd over deze prachtige oude kunstvorm, maar het was ook een manier om over de generaties heen contact te maken over ons gedeelde erfgoed. 

I also think that growing up as a minority in a predominantly white neighborhood had me questioning my identity and where I fit in. Creative outlets were a great way to make sense of it all, like a kind of therapy. With calligraphy, the work is not just beautiful but literally conveys a message, so I use it as a vessel to tell the world who I am and what I stand for.

Welk advies zou je aspirant AAPI-kunstenaars en -makers geven over het omarmen van hun volledige, authentieke zelf in industrieën die soms aandringen op conformiteit?

It may sound cliche, but it’s also true: your identity is your superpower and it is what makes you a unicorn. All work is derivative in some way, and I don’t mean that with offense—all of us artists are inspired by each other and that’s what is so magical about being part of the creative community. And at the same time, you don’t want your work to look exactly like someone else’s, because that already exists. And that’s where bringing in the things that make you YOU can set you apart from the pack. 

Het laatste wat ik wil zeggen is: in industrieën die aandringen op conformiteit, duw terug. Ze kijken niet voor niets naar je werk en talent, dus blijf daar trouw aan.

MICHIKO MARRON-KIBBEY, OPRICHTER VAN DEUX CRANES | 1 HOTEL SAN FRANCISCO

Je creaties bij Deux Cranes zijn zowel visueel verbluffend als zeer smaakvol. Wat inspireerde u om Japanse en Franse tradities samen te voegen door middel van chocolade, en hoe heeft uw erfgoed een rol gespeeld in die visie?

Een rode draad in zowel de Japanse als de Franse culinaire tradities is de diepe waardering voor eten dat er net zo mooi uitziet als het smaakt. Het is iets waar ik mee ben opgegroeid in Japan, of het nu in de liefdevol gerangschikte bentodozen zat die moeders elke ochtend maakten of in de visuele poëzie van een kaiseki-maaltijd, waar elk element zorgvuldig is overwogen. Toen ik naar Frankrijk verhuisde, was ik blij om dezelfde eerbied voor zowel smaak als esthetiek te vinden. Toen ik Deux Cranes begon, voelde het natuurlijk - en essentieel - om die filosofie door te voeren in alles wat we creëren. Visuele schoonheid en smaakdiepte gaan hand in hand bij onze productontwikkeling.

Verhalen vertellen is zo'n sterke rode draad in uw werk, van smaakcombinaties tot verpakkingsontwerp. Hoe ziet u chocolade als een drager van culturele herinneringen, identiteit of zelfs genezing?

Chocolate is the perfect vessel for both flavor and design—deceptively simple, yet incredibly complex. It already carries its own story, from the soil it grew into the hands that harvested and fermented the beans. First, you have to honor that history. Then comes the challenge: layering your own narrative on top through flavor. Japanese ingredients tend to be subtle and nuanced, so when working with a bold cocoa profile, it’s all about finding balance and harmony.

In tegenstelling tot een opgediend dessert heb je vaak maar één hap om je visie over te brengen. Elke laag moet tellen. Visueel leunen we op kleur en textuur, terwijl onze verpakking minimaal maar betekenisvol blijft - zodat de chocolade kan spreken. Ik hou ervan dat chocolade dit gestroomlijnde, expressieve canvas biedt. Het is een medium dat uitnodigt tot verhalen vertellen, tot reflectie - en ik denk dat het daarom aanslaat bij chocolatiers en chefs over de hele wereld.

Als Japans-Amerikaanse vrouw in de wereld van de fijne chocolade, welke uitdagingen hebben uw reis als ondernemer bepaald en welke momenten van trots hebben u op de been gehouden?

De wereld van de fijne chocolade - en meer in het algemeen van de voeding - is lange tijd West-Europees georiënteerd geweest en overwegend mannelijk. Daar als Japans-Amerikaanse vrouw doorheen navigeren heeft zijn uitdagingen, maar ik heb ook kracht en inspiratie gevonden in het groeiende aantal kleine makers van AAPI-afkomst. Hoe diverser deze industrie wordt, hoe beter en levendiger ze wordt.
Ik kijk vaak om me heen naar mijn collega's en voel me echt geïnspireerd door hun creativiteit. Die geest van innovatie stimuleert me om te blijven evolueren - om chocolaatjes te maken die niet alleen heerlijk zijn, maar ook heel persoonlijk en een weerspiegeling van wie ik ben. Elke keer dat iemand onze chocolaatjes proeft en me vertelt dat ze hen aanspreken, is dat het moment dat me op de been houdt. Het is ongelooflijk kwetsbaar om te zeggen: "Dit komt uit mijn herinneringen, uit mijn verbeelding. Ik hoop dat het je aanspreekt." Als dat zo is, is dat het meest bekrachtigende gevoel, alsof je volledig wordt gezien door je werk.

De AAPI Heritage Month nodigt uit tot reflectie en viering. Wat betekent deze maand voor jou persoonlijk en hoe hoop je dat je werk bijdraagt aan het bredere verhaal van AAPI-creativiteit en uitmuntendheid?

I’m incredibly proud to be Japanese American—especially because of the resilience our community represents. AAPI Heritage Month is a chance to both honor where we come from and celebrate all that we’ve built here, in the place we now call home. I think about my grandmother often during this month. She was a second-generation Japanese American, born and raised in California, and didn’t visit Japan until she was an adult. Still, she carried her family’s traditions with her. Her mother had immigrated from Japan and used ingredients grown on their California farm to recreate the flavors of home. That act—using what was available to preserve memory and culture—was powerful. She passed those skills down to my grandmother, who did the same: watching a cooking show, reading a recipe, and then improvising with what she had in her garden or pantry to make something delicious and meaningful. That kind of creative adaptation is what I find so inspiring. I hope Deux Cranes continues in that spirit—honoring tradition while creating something new. If our chocolates can contribute even a small part to the evolving story of AAPI creativity and excellence, I’m deeply honored.