Overslaan naar hoofdinhoud
1 Hotels Logo
Van attente extraatjes tot zinvolle donaties, ontdek een lidmaatschapsprogramma waarbij teruggeven een tweede natuur is. Word lid van Mission Membership
Breng de essentie van 1 Hotels mee naar huis. Shop onze accessoires
Omarm je winterreislust met tot wel 40% korting op je verblijf, een hoteltegoed en een donatie aan een lokale non-profitorganisatie. Ontdek de aanbiedingen voor de winterzonnewende
De natuur is ons ware noorden. Ontdek ons duurzaamheidsverhaal
Stem op je favoriete reiservaringen. Travel + Leisure World's Best Awards

3 levenslessen van 11 dagen alleen in de wildernis van Yosemite

In augustus heb ik elf dagen in mijn eentje door de wildernis van Yosemite National Park getrokken.

Gepubliceerd op: 11 december 2015


In August, I got to spend eleven days hiking alone through the wilderness of Yosemite National Park. It was all you would expect: incredible nature, amazing views and a few blisters along the way. But I also came back changed. The time outside had made me realize, or rather remember, some bigger lessons about my life outside the park that I had forgotten about.
 
The power of loneliness and solitude “Loneliness is the poverty of self; solitude is the richness of self” – May Sarton I spent eleven days hiking all by myself. On a regular day I would bump into someone else twice, maybe three times. And some days I had even less human contact: I spent three of the eleven days off-trail, going cross-country with the help of maps and a compass, and during those days I didn’t see one person (but quite a few marmots and deers). How did that feel? Whenever I spend the first few nights in the woods, I’m scared and I feel lonely. I’m scared of animals, scared of getting lost, really scared of other humans who might do me harm, and a bit scared of myself. But then, after two or three days, I relax. I embrace the loneliness and it transforms into solitude. While the constant quietness feels uncomfortable at first, it becomes one of my favorite things. And as I feel more relaxed, I open up to myself. Being totally by myself allows me to truly realize what I feel, to ponder on thoughts much longer than our busy world would allow otherwise. When else do you get to spend eleven days, or even just one whole day, just with yourself? Being out there made me realize what a precious resource solitude and quiet time for yourself really is and how far we have to go these days to find it. 

Don’t worry, good plans will fall apart “Everyone has a plan ’till they get punched in the mouth” – Mike Tyson I’m a planner and a pretty organized person. But quite consistently through the eleven days, things didn’t quite work out as planned. My left hiking boot fell apart on the seventh day. What was supposed to be a beautiful summit to climb turned out to be a massive, steep field of loose rocks, looming to come down at any moment. My water purifying UV pen ran out of batteries on day four and it turned out I brought the wrong replacement batteries. My sleeping mat kept deflating each night. And on day 8 I realized I didn’t have enough food left for the remaining four days. Oops. 

What was the most surprising about this? That it didn’t bother me at all. While out in nature, I expect things to go badly, which is why I can deal with it patiently when it eventually happens. This stands of course in sharp contrast to my everyday life, where I expect most of my plans to work out. However, my time in the woods made me realize that plans outside of Yosemite don’t magically work out more often, but that my expectations are set differently. As a consequence, I get frustrated way too easily as I’m trying to hold on to my precious plans. So the best thing to do is to embrace the Yosemite mindset and the fact that plans will often change once they meet reality; it’s all a matter of how I react to those changes. 

De schoonheid van fundamenten "De kunst van de kunst, de glorie van expressie en de zonneschijn van het licht van letters, is eenvoud"- Walt Whitman Heb je ooit een klein kind urenlang blij zien spelen met hetzelfde eenvoudige speelgoed? Waar hebben wij volwassenen dat plezier in eenvoudige dingen verloren? Tijdens het wandelen besteed ik ongeveer 95% van mijn tijd aan de volgende activiteiten: lopen, eten, rusten, slapen. De basis van mijn leven. En ik herinnerde me weer hoe heel eenvoudige en basale dingen ongelooflijk bevredigend kunnen zijn: genoeg te eten hebben (tenminste voor een deel van de tocht...), een warme maaltijd hebben, in comfortabele schoenen lopen, de zon op mijn huid voelen en een goede nachtrust hebben. Deze geneugten zijn niet afwezig in mijn dagelijks leven, maar toch vergeet ik ze vaak, omdat ons leven gevuld is met zoveel verschillende ontmoetingen, indrukken, emoties en lagen van complexiteit. Toch heeft Yosemite me doen beseffen dat er zelfs buiten het park een aantal heel eenvoudige, maar ongelooflijk bevredigende dingen vlak voor onze neus liggen.

- Fabian Pfortmüller is redacteur bij Field Guide en serie-ondernemer, strateeg en merkbouwer in New York City, meest recentelijk medeoprichter van het lifestylemerk Holstee. www.pforti.com

Meer verhalen waarvan we denken dat je ze leuk vindt

Wellness

De kunst van een goed begin: een creatieve benadering van intentie, aanwezigheid en het komende jaar

Ontdek wat er gebeurt wanneer urgentie afneemt en richting ontstaat door gedeelde ervaringen.
Natuur Onze mensen Duurzaamheid Wellness

Waar het seizoen vorm krijgt: de creatieve geesten die de feestdagenrituelen herdefiniëren

Van circulaire mode en bewuste markten tot klimaatgerichte kunst en culinaire verhalen, maak kennis met...
Duurzaamheid Wellness

Vrolijk en bewust: uw duurzame cadeaugids voor tijdloze schatten en doordachte vondsten

Of het nu gaat om een gedenkwaardige ervaring, een zelfgemaakte traktatie of een cadeau van een klein merk dat eigendom is van een minderheid...